این آرزوی همه پدر و مادرهاست که فرزندان شون همدیگه رو دوست داشته باشن، از همدیگه حمایت کنن و به هم احترام بذارن. واسه اونکه بتونیم رابطه بین فرزندان مون رو عمیق و محکم کنیم، باید از همون کودکی دست به کار شیم. خیلی از اختلافات و رفتارهای سرد بین فرزندان در بزرگ سالی، ریشه در زمان کودکی شون داره. ما به عنوان والدینی مسئول و آگاه باید با رفتارهای حساب شده مون، اونا رو روزبه روز به هم نزدیک تر کنیم. ۵ راه حل زیر به کاهش درگیری بین فرزندان و بهبود رابطه اونا کمک می کنن.

کودکی-نام-تصویر

 

بچهام در اتاق طبقه ی بالا، درست بالای سر من هستن و در حال چیدن قطعات جورچین با هم دعوا می کنن. چند لحظه پیش صدای ضربه بلندی شنیدم و حالا از بالا صدای گریه و فریاد به گوش می رسه. پرستارشان اونا رو از هم جدا می کنه و هرکدام رو به یک اتاق می فرستد تا آروم شن.

بچهام با ۲۲ ماه فاصله سنی معمولا دوستان خوبی واسه هم هستن. اما در تعطیلات زمستون گذشته، رابطه خوب شون شکراب شد. قبل از پایان تعطیلاتِ ۲هفته ای مون که در اون بیشتر وقتا کنار هم بودن، دختر بزرگم فریاد زد: «حالم ازت بهم می خوره» و دختر کوچکم هم جواب داد: «ازم دور شو، همین حالا ازم دور شو!»

به نظرم وحشتناک بود. نامهربانی با خواهر و برادر یا هرکی دیگری، اصلا عادت پسند کردی نیس. باید چیکار کنم؟ می دونم که بیشتر خواهرها و برادرها با هم دعوا می کنن و محققان علوم اجتماعی همیشه میگن میزان اختلاف در روابط خواهرها و برادرها نسبت به بقیه روابط بسیار بیشتره. اما این مسئله واسه من قابل هضم نیس؛ دوست دارم بچه ام با هم مهربون باشن. پدر من و برادرش، یعنی عمویم، بهترین دوست و شریک تجاری هم هستن. من و برادرم، دوستانی صمیمی هستیم. دوست دارم بچهام هم این جور باشن. اما چه جوری؟

خوشبختانه تحقیقات زیادی در این مورد انجام شدن که می تونن به والدینی با چند بچه کمک کنن. موارد زیر، روشای پیشنهادی این تحقیقات واسه بهترکردن رابطه بین فرزندان هستن:

۱. با بچه ها مساوی رفتار کنین

کودک از سنای بسیار پایین، روابط والدین با خود رو با روابط والدین با دیگر خواهرها و برادرهایش مقایسه می کنه. چیزی که اینجا مهمه، این نیس که با همه فرزندان مون رفتار دقیقا یه جوری داشته باشیم، بلکه مسئله مهم اینه که بچه هامون باور داشته باشن رفتار متفاوت ما منصفانهه. درواقع اهمیتی نداره که در مقام والدین فکر کنیم رفتار متفاوت مون با کودکان مون منصفانهه یا نه، بلکه مهم اینه که بچهامون چه فکری می کنن و اینکه دراین باره با هم توافق دارن یا نه. هنگامی که کودکان باور داشته باشن رفتار والدین شون با اونا در مقایسه با خواهرها یا برادرهایشان منصفانهه، روابط خواهر و برادری شون محکم تر می شه. واسه این منظور باید میزان مهربانی، تشویق و کنترل والدین در حق همه فرزندان شون برابر باشه. این مسئله که کودک احساس کنه والدینش روابط گرم تری با خواهر یا برادرش دارن، ممکنه واقعا بر شادی اون و رابطه اش با خواهر یا برادرش اثر بزاره. اینجور کودکانی نه تنها علائم بیشتری از افسردگی بروز میدن، بلکه رفتارشون با خواهرها یا برادرهایشان هم سردتر می شه.

۲. تعلیم احساسی واقعا مهمه

آموزش دادن به کودکان درمورد چگونگی شناسایی، نظارت، آزمایش و اصلاح واکنشای احساسی شون در برابر خواهرها یا برادرهایشان می تونه اثر واقعا مثبتی بر کیفیت رابطه فرزندان بزاره. هدف اینجا اینه که به کودکان تون یاد بدین در مواقع درگیری از شدت واکنشای منفی شون کم کنن. اینطوری هنگامی که خواهر یا برادرشان، اونا رو تحریک می کنه (از راه هایی که فقط خواهرها و برادرها بلدند) واکنش منفی اونا اون قدرها هم شدید نمیشه. تعلیم احساسی باعث می شه فرزندان روابط بهتری با هم داشته باشن و احتمال اونکه درنهایت حس مثبت تری از بازی داشته باشن، زیاد می شه. پیشنهاد بعدی رو ببینین.

۳. به اونا فرصتای مناسبی واسه بازی کردن بدین

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   چه جوری به کودک خجالتی مون کمک کنیم؟ 

تجربه های مثبتِ بازی به خواهرها و برادرها کمک می کنه خود رو واسه پایه ریزی پیوندی نا تموم آماده کنن. طبق تحقیقی که درمورد نسبت بین احساسات مثبت و منفی انجام شد، نسبت تعاملات مثبت به منفی در بین خواهرها و برادرها باید حدود ۵ به ۱ باشه. یکی از برنامه های تحقیقاتی بسیار خوبی که با هدف بهتر شدن روابط خواهرها و برادرها انجام شد، بر یافتن چیزایی تمرکز کرد که خواهرها و برادرها از انجام اون به همراه هم لذت می برن. حتی کودکانی که هیچ وجه اشتراکی نداشتن یا فاصله ها سنی شون زیاد بود هم تونستن راه هایی واسه لذت بردن از همراهی با همدیگه پیدا کنن. پس وظیفه ی مهم ما به عنوان والدین اینه که به فرزندان مون کمک کنیم هر روز کمه کم زمان کمی رو به بازی کردن یا کسب تجربه ای مثبت با همدیگه اختصاص دهند. بیشتر بچه ها بعضی وقتا موقع بازی دعوا می کنن. مسئله مهم اینه که مطمئن شیم تعداد تجربه های مثبت اونا بیشتر از تجربیات منفی شونه. من با باخبر شدن از این مطلب سعی می کنم ترتیبی بدهم که در زمانایی که احتمال دعواکردن بچه ها با هم بیشتره، رابطه کمتری با هم داشته باشن، مثلا بچهام در آخرای بعدظهر، کمی بداخلاق و مخالف می شن. پس در این زمان، معمولا اونا رو تشویق می کنم به تنهایی وقت بگذرونن یا تا وقت شام با بچه همسایه بازی کنن. در زمانی که احساس می کنم احتمال رفت و امد مثبت اونا با هم بیشتره، تشویق شون می کنم کار مشترکی بکنن، مثلا می دونم هنگامی که با هم از حیوان خونگی شون نگهداری می کنن، در عرض چند دقیقه از ته دل قهقهه میزنن و خوشحال می شن. پس چند بار در هفته پیشنهاد می کنم با هم از حیوان خونگی شون مراقبت کنن.

۴. از راه نقش بازی کردن، واکنشای مثبت به درگیری رو تمرین کنین

طبیعتا خواهرها و برادرها با هم درگیریایی پیدا می کنن که لازمه اونا رو مدیریت کنن. تحقیقات نشون می ده هنگامی که کودکان تکنیکای خاص مدیریت درگیری رو بیاموزند، کیفیت رابطه خواهر و برادری شون شک نداشته باشین بهبود پیدا میکنه. اولین هدف اینه که به فرزندان مون کمک کنیم یهویی و بدون فکر واکنش نشون ندن و به جای اون، اولین قدم مهم در حل درگیری رو بردارن، یعنی نفس عمیقی بکشن. درنهایت، باید به کودکان مون بیاموزیم که چیجوری در موقعیتای بسیار احساسی واکنش نشون بدن تا بتونن با آرامش، خواهر یا برادرشان رو از نیازای فردی و دیدگاه شون مطلع سازند. بهتره این تکنیک رو در موقعیتای نقش آفرینی خنثی یا بی طرف با فرزندان مون تمرین کنیم، نه در وسط هیاهوی دعوا.

آرامش

۵. قبل از دخالت در درگیری بین فرزندان تون، خوب فکر کنین، به ویژه درمورد نوجوانان

استفاده مثل ی «بس کنین» واسه پایان دادن به درگیری بین کودکان، چیزی به اونا یاد نخواد داد. هنگامی که کودکان هنوز مهارتای لازم واسه حل مشکلات شون رو فرانگرفته ان، ایرادی نداره که نقش معلم رو در طول درگیری اجرا کنیم. اما هنگامی که در روابط بچه ها دخالت می کنیم، باید متوجه باشیم که با اینکه قصد ما خیره، نباید طوری به نظر برسه که انگار داریم از یکی از اونا طرف داری می کنیم یا استثنا قائل میشیم. تحقیقات نشون می ده راهنمایی بیشتر والدین در طول درگیریا، واسه بچه های سنای پیش دبستانی مفیده. بااین حال هنگامی که بچه ها به سن بلوغ می رسن، بهتره اجازه بدیم خودشون اختلاف هاشون رو حل وفصل کنن.

واسه بیشتر والدین، ایجاد روابط نزدیک بین فرزندان یکی از نگرانیای بزرگه و هیچ نتیجه ای لذت بخش تر از اون نیس که کودکان با هم کنار بیان و عاشق هم باشن. بچهاتون با هم موافقت دارن؟ اگه این طوره، دلیل اون چیه؟ شما واسه تقویت رابطه خواهر و برادری اونا چه کارایی کردین؟ منتظر تجربه های مهم شما هستیم.

منبع: greatergood.berkeley.edu

 


دسته‌ها: آموزشی